TUM's profileวันนี้รักเธอที่สุดเลย...PhotosBlog Tools Help

Blog


    March 23

    จากวันนี้ฉันก็จะขอ ให้โชคดี

    ปลายทางที่ฉันรอเธอ ที่สุดก็จบตรงนี้ ไปดีเถอะนะคนดี ไม่ต้องคิดอะไร
    เข้าใจว่าวันเวลา มันทำให้คนเปลี่ยนไป แต่ฉันก็คงไม่คิดโทษใครอยู่แล้ว อย่าห่วงเลย

    ขอบใจเธอที่เคยรักฉัน ที่เคยร่วมทางกันมา ต้องขอบใจที่ทำให้รู้ว่าไม่ต้องรอ
    เจ็บยังไงต้องทนรับไว้ ให้เราจบแค่นี้พอ จากวันนี้ฉันก็จะขอ ให้โชคดี

    เวลาทุกวินาที ต่อไปคงหมดความหมาย จะเร็วจะช้ายังไง เธอก็คงไม่มา
    เมื่อมันไม่เหลืออะไร เมื่อเธอไม่กลับมาหา ฉันก็คงต้องใช้เวลาที่เหลือ เพื่อลืมเธอ

    คนเราต่อให้รักเพียงใด จะรักแทบเป็นแทบตายก็คงไม่สำคัญ
    ปลายทางเราต้องแยกจากกัน ไม่เหมือนอย่างฝัน

    ขอบใจเธอที่เคยรักฉัน ที่เคยร่วมทางกันมา ต้องขอบใจที่ทำให้รู้ว่าไม่ต้องรอ
    เจ็บยังไงต้องทนรับไว้ ให้เราจบแค่นี้พอ เมื่อไม่เหลือคนที่ให้รอ
    ในเมื่อเธอไม่กลับคืนมา ฉันก็ไม่ควรเฝ้ารอ จากวันนี้ฉันก็จะขอ ให้โชคดี

    January 09

    ใครบางคน...ที่มีค่าพอให้รอคอย

    ก า ร ร อ ค อ ย ... เป็นเรื่องที่ทรมาน
    โดยเฉพาะการรอคอยที่จะกลับมาพบกัน หรือรอคอยใครสักคนที่จะใช้ชีวิตอยู่ร่วมกัน
    เพราะในเวลาแห่งการรอคอยนั้น มันมีมากกว่า 24 ชั่วโมง
    และเข็มนาฬิกาก็เดินช้าขึ้นอีกเป็นเท่าตัว...
    จากเวลาที่นานอยู่แล้วจึงนานยิ่งกว่า และการดำเนินชีวิตระหว่างการรอนั้น
    ก็มีตัวแปรมากมายที่จะทำให้คนเปลี่ยนไปอยู่ทุกขณะ
    เพราะทุกคนมีพื้นฐานความเหงา และโดดเดี่ยวอยู่ในตัวเองพอๆกับความอ่อนไหว
    เป็นโอกาสที่ดีที่จะใช้ระยะทางเป็นเครื่องวัดความรู้สึก
    พิสูจน์ความแข็งแรงของความรัก วัดการกระทำ...
    ความเสมอต้นเสมอปลาย และความอดทน
    ด้วยเงื่อนไขของความลำบากแห่งกาลเวลา และตัดสินว่า...การรอคอยจะคุ้มค่าหรือไม่

    ก า ร อ ยู่ ห่ า ง กั น... จึงจำเป็นต้องพิสูจน์กันด้วยความเข้มแข็ง
    ต่างคนต่างก็ต้องทำหัวใจให้เข้มแข็งกับอารมณ์ต่างๆ
    ที่คอยรบกวน...และคอยชักจูงออกนอกลู่นอกทาง
    เพราะมันไม่ใช่เรื่องง่าย...ที่วันนึงเราพบว่า
    คนคนหนึ่ง...คือคนที่ชีวิตเราตามหามาตลอด และใครสักคนที่เป็นได้อย่างที่เราฝัน
    มันก็ไม่ใช่เรื่องง่าย
    และคนที่จะฝ่าฟันกับการบีบคั้นแห่งการรอคอย
    กลับมาหาเราได้ก็ไม่ใช่เรื่องธรรมดา...

    เ พ ร า ะ ฉ ะ นั้ น...
    ย่อมหมายถึง...ความรู้สึกที่เค้ามีอยู่ก็คงไม่ได้ธรรมดา
    และคนคนนั้นก็ย่อมเต็มค่า

    เวลาที่ชาวประมงจะเลี้ยงหอยมุก จะต้องใช้เวลาเนิ่นนาน
    และสามารถรอคอยได้อย่างไม่น่าเชื่อ เพราะเขารู้ว่า เมื่อไหร่ถึงเวลา
    ที่มุกสามารถนำมาร้อยเป็นสร้อยได้
    ย่อมเกิดค่ามหาศาล ...ชีวิตจึงจำเป็นต้องรอคอยใครสักคนให้ได้
    หากรู้ว่าเป็นใครสักคน ...ที่มีค่าแก่การรอคอย...*
                                                                               
     
    "การรอคอยคือความเจ็บปวด
     เป็นความเจ็บปวดที่รวดร้าวที่สุด!
     แต่...ถึงอย่างไรก็ต้องคอย...
     คอยเพื่อให้ถึงวันที่จะไม่ต้องคอย"
    January 08

    หมอนสองใบกับใจเหงาๆ

    ล้มตัวลงที่นอน กับใจเหงาๆ ที่ไม่มีใครสนใจ
    หมอนมีอยู่สองใบ แต่เราทำไมต้องนอนคนเดียวทุกคืน

    เหงา..ไม่มีใครให้กอด อยากจะมีใคร ข้างกายเหมือนคนอื่น
    หนาว..ไม่เคยมีซักคืน ที่อุ่นในใจ และหลับสบายฝันดี

    ถึงมีผ้าห่มแต่มันก็หนาว ถ้ายังว่างเปล่าอยู่อย่างนี้
    ก็ได้แต่หวังว่าสักวันคงต้องมีหนึ่งคนดีๆ
    หลับตาในอ้อมแขนกัน

    เหลียวไปที่หมอนเดิม ก็คงจะดีหากมีบางคนหนุนมา
    และเป็นคนสำคัญ ที่ในทุกเช้าได้ตื่นมาเจอทุกที
     
    ###########################
     
    January 05

    ชีวิตที่ขาดเธอ

    การกระทำบางอย่างทำไปด้วยอารมณ์ ทำไม่คิด พอผลออกมาก็สายไปแล้วนะ คนเราเคยอยู่ด้วยกัน พออีกคนหนึ่งหายไปมันก็เศร้านะ เหมือน ครึ่งชีวิตถูกตัดไปแล้วนะ
    โปรดทำการกระทำทุกการกระทำคิดไตร่ตรองให้ดี ว่าคนที่เราทำอยู่นั้นเป็นหัวใจเราหรือเปล่า เพราะเวลาไม่สามารถกลับมาได้นะ ถ้าตอนนี้รู้ตัวก็กลับไปขอโทษเค้าซะ ทำให้ทุกวันเวลาเป็นวันสุดท้าย แล้วเราจะมีความสุขอย่าทำให้เค้าร้องไห้นะ (บอกให้ใครหลายๆคนที่กำลังทำร้ายหัวใจตนเองอยู่)
    January 03

    เหงา

    เคยมีคนพูดไว้ว่าความเหงา...มักอยู่คู่กับชีวิตคนเรา...
    ...มันคงจะจริง...
    เพราะถึงแม้จะมีคนอยู่ล้อมรอบตัวเรามากเท่าไหร่
    แต่ถ้าไม่ใช่คนที่เรารักที่เรารอคอย
    มันก็ยังเหงาอยู่ดี
     
    ไม่รู้ว่ามีใครเคยเป็นแบบนี้บ้าง
    ...เหงาทั้งที่มีคนอยู่รอบตัวมากมาย...
    January 02

    เริ่มต้นปีใหม่ 2550

    ปีนี้ก็ไม่ได้ต่างอะไรกับปีที่ผ่านๆมา เพื่อนมารวมตัวกันที่บ้านเหมือนทุกปี สนุกสนานตามประสาเพื่อนเก่าเจอกัน แล้วก็พากันไปทำบุญ แต่ก็มีหลายอย่างเปลี่ยนไป บางคนก็มีครอบครัวกันเเล้ว บางคนก็กำลังจะมี น่าอิจฉาเพื่อนๆหลายคนว่ะ ไอ้ตัวเรานี่สิ กลับบ้านเดินไปไหนก็มีแต่คนถาม เฮ้อ....พ่อแม่ ญาติๆ พากันถามถึงเขา(???) ไม่รู้จะตอบยังไง....

    ปีใหม่แล้วก็อยากให้มีอะไรดีๆเข้ามาในชีวิตบ้าง เหนื่อยกับสิ่งที่ผ่านๆมา เริ่มต้นใหม่ตอนนี้ก็ยังดีกว่ายังไม่ได้เริ่มต้นวะ สู้ สู้...

    มีความสุข สมหวัง กันทุกคนนะครับ